Ο θησαυρός της Βαγίας (ΣΑΡΗ ΖΩΡΖ)

 Μια γνήσια περιπέτεια, όπου οι κυνηγοί του θησαυρού εδώ δεν είναι μεγάλοι, αλλά τα παιδιά. Ένας θησαυρός στην Αίγινα; Και μάλιστα στη Βαγία; Ναι, στη Βαγία, εκεί που είχε "παντρευτεί" δώδεκα χρονών τον Παναγιώτη, τότε, στα 1936. Τώρα η Ζωή είναι πάλι στην Αίγινα, όχι παιδί ανέμελο, όχι κορίτσι στην Κατοχή, μα μεγάλη, απλά μεγάλη. Καλοκαίρι σ' ένα ελληνικό νησί, καλοκαίρι με παιδιά. Καλοκαίρι μ' ένα θησαυρό που περιμένει να τον βρουν.

Ένα από τα σύγχρονα "κλασικά" βιβλία για παιδιά και για νέους, όπου μαζί με την αναζήτηση του κρυμμένου θησαυρού έρχεται στην επιφάνεια το φως, η χαρά, η ανεμελιά, ο ήλιος της Ελλάδας. Και προσοχή - ένα ελληνικό βιβλίο περιπέτειας... 

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ “Ένα βιβλίο σε προσκαλεί, ένα βιβλίο σε προκαλεί!”

http://www.laskaridisfoundation.org

Δέκα και ένα παραμύθια σοφίας για καιρούς κρίσης και άλλων δεινών (ΛΑΜΠΡΕΛΛΗ ΛΙΛΗ)

 Δέκα παραμύθια σοφίας που μερεύουν και δυναμώνουν. Προορίζονται για τους μικρούς και μεγάλους που ζουν ή θα ζήσουν ανατροπές - δηλαδή για τον καθένα μας. Με τον παραβολικό τους λόγο, προτείνουν τρόπους όχι μόνο για να ξεπεραστούν δυσκολίες λογιών λογιών, αλλά και για να γίνει το άλμα από την ανωριμότητα στην ωριμότητα, από την υποτέλεια στην ελευθερία, από τον φόβο στη γαλήνη - και, τελικά, στην αποδοχή της ζωής.

Παραμύθια παραμυθίας από την προφορική παράδοση που δίνουν απαντήσεις «εφ΄ όλης της ύλης» κι όχι μόνο στα παιδιά - αλλά σε όλους όσοι νιώθουν την ανάγκη να μεγαλώσουν ψυχικά, να λύσουν κόμπους, να ανοιχτούν στη χαρά της κάθε καινούριας μέρας. Είναι παραμύθια που μιλάνε για αντοχή και εμπιστοσύνη. Ακόμα κι όταν δε συνδέονται με μεγάλες ανατροπές, μας συντροφεύουν σε νίκες ατομικές, μικρές κι αθόρυβες. Αν και, όπως λέει ο Ρίλκε, «ποιος μίλησε για νίκες, το παν είναι ν΄ αντέξουμε».

ΦΩΤΙΑ (ΚΟΥΤΣΑΚΗΣ ΠΟΛΥΧΡΟΝΗΣ)

 Η Άννα και ο Θωμάς μοιάζουν εξωγήινοι ο ένας στον άλλον.

Ναι, είναι συμμαθητές στη Β' Λυκείου, αλλά οι πολιτικές τους απόψεις, οι οικογένειες, οι φίλοι τους, ανήκουν σε άλλους πλανήτες - σε πλανήτες που δεν επικοινωνούν μεταξύ τους.
Γι' αυτό δεν υπάρχει καμία περίπτωση να ερωτευτούν τρελά. Καμία απολύτως. Η Άννα και ο Θωμάς; Αποκλείεται. Σωστά;
Κι αν ερωτευτούν τρελά, τι θα κάνουν όταν η πραγματικότητα -με τη μορφή της φωτιάς σε μια τράπεζα στο κέντρο της Αθήνας που θα αφήσει νεκρούς πίσω της- κάνει τον έρωτά τους απολύτως απαγορευμένο;
Ένα αγόρι κι ένα κορίτσι απέναντι σε έναν κόσμο που κάνει ό,τι μπορεί για να τους καταπιεί.
Αλλά μερικές μάχες αξίζει να τις δώσεις, ανεξαρτήτως αποτελέσματος.

Ο κόκκινος θυμός (Λότη Πέτροβιτς - Ανδρουτσοπούλου)

 Ο Απελλής τελειώνει το Λύκειο και τ' όνειρό του είναι ν' αφοσιωθεί στη ζωγραφική. Ετοιμάζεται όμως για εξετάσεις στο Πολυτεχνείο, επειδή οι δικοί του πιστεύουν πως μόνον έτσι θα έχει ένα σίγουρο μέλλον. Ώσπου ξαφνικά μπαίνει στη ζωή του ένας διάσημος άνθρωπος των Καλών Τεχνών με δελεαστικές προτάσεις για σπουδές στο εξωτερικό. Η φίλη του η Νιόβη τον καλοτυχίζει, όμως ο Απελλής βρίσκεται σε δίλημμα. Οι μεγάλες προσδοκίες του ίσως έτσι να εκπληρωθούν, μα οι αντιδράσεις των δικών του και κάποιες περίεργες ενδείξεις τον αναστατώνουν. Ποιος είναι στ' αλήθεια ο ουρανοκατέβατος αυτός "μαικήνας"; Και ποιος ο παράξενος άνθρωπος που συναντάει σ' ένα καφενείο των Εξαρχείων;

Θαύμα (Palacio R. J.)

 Αν μπορείς να αυτοσαρκάζεσαι, αν μπορείς να συγχωρείς, αν αγαπάς τους φίλους που εσύ επιλέγεις να αγαπάς, αν βλέπεις ομορφιά εκεί που δεν την βλέπουν οι άλλοι, ε, τότε... όλα μπορούν να συμβούν. Ακόμα και ένα θαύμα!

"Το ξέρω ότι δεν είμαι ένα συνηθισμένο εννιάχρονο αγόρι. Θέλω να πω, φυσικά και κάνω συνηθισμένα πράγματα. Τρώω παγωτό. Κάνω ποδήλατο. Παίζω μπάλα. Έχω Xbox. Κάτι τέτοια πράγματα με κάνουν ένα συνηθισμένο παιδί. Έτσι νομίζω τουλάχιστον. Επίσης νιώθω συνηθισμένος. Μέσα μου. Ξέρω όμως πως τα συνηθισμένα παιδιά δεν τα κοιτάζουν παράξενα μόλις εμφανιστούν κάπου... Ξέρω πως τα συνηθισμένα παιδιά δεν κάνουν τα άλλα παιδιά να φεύγουν φωνάζοντας από την παιδική χαρά".

ΥΠΕΡΟΧΟΣ ΚΟΣΜΟΣ (ΜΑΝΔΗΛΑΡΑΣ ΦΙΛΙΠΠΟΣ)

 

Δεκατέσσερις έφηβοι από μια υποβαθμισμένη περιοχή πολύ κοντά στο κέντρο της Αθήνας, περιμένουν –ο καθένας για τον δικό του λόγο– το αποχαιρετιστήριο πάρτι του γυμνασίου, το οποίο θα γίνει στον χώρο του σχολείου τους.

Όμως, μια σειρά ατυχών συμπτώσεων και ένας ασυνείδητος μικροκακοποιός αδερφός οδηγούν μια παρέα από κλεφτρόνια στο σχολείο το βράδυ της προηγουμένης, με σκοπό να κλέψουν τα ακριβά ηχητικά μηχανήματα που βρίσκονται κλειδωμένα στο σχολείο.

Την ίδια ώρα, ένας από τους έφηβους ήρωες καταφέρνει να τους φωτογραφίσει και να εκβιάσει τον αρχηγό τους ώστε να επιστρέψει τα κλοπιμαία στο σχολείο πριν το μεσημέρι, για να μπορέσει να γίνει το πάρτι.

Αυτό που ακολουθεί είναι από τη μία ο αγώνας της συμμορίας να κρατήσει με νύχια και με δόντια τα ακριβά μηχανήματα, κι από την άλλη αυτός όλων των συμμαθητών να πάρουν πίσω τα μηχανήματα ώστε να γίνει το πάρτι. Στην πλοκή αυτή ξετυλίγονται σε πρώτο πρόσωπο οι φωνές των δεκατεσσάρων εφήβων, οι αναζητήσεις, οι ανησυχίες, οι πόθοι και οι έρωτές τους, δημιουργώντας τελικά μια ολοζώντανη τοιχογραφία του κόσμου τους.

Γιατί –όπως φαίνεται σίγα σιγά– το πάρτι είναι μόνο η αφορμή για να έρθουν όλοι πιο κοντά, να γνωρίσουν τα όριά τους (αλλά κι αυτά του διπλανού τους), να συγκρουστούν, να φιλοσοφήσουν, να εκμυστηρευτούν, να αγκαλιαστούν, να ερωτευτούν, να θρηνήσουν και, πάνω απ’ όλα, να ονειρευτούν. Να συνειδητοποιήσουν, τελικά, ότι ζουν σ’ έναν υπέροχο κόσμο γιατί, παρότι ζουν στην πληγιασμένη πλευρά της πόλης, μπορούν να μεταποιούν τη σκοτεινή ύλη της καθημερινότητάς τους σε γέλιο, αγκαλιές κι αγάπη. Μπορούν ακόμα να κουρδίζουν πότε πότε το «εγώ» τους στην κλίμακα του «εμείς».